Duygularımı anlatırken utanmam normal mi?  Terapide de böyle hisseder miyim? 

Evet, duygularınızı ifade etmeye çalışırken utanmanız tamamen normaldir; pek çok kişi özellikle terapinin başlangıcında benzer bir his yaşar. Duygusal olarak açılmak, kişide görünür hale gelme, yargılanma ya da fazla hassas bulunma korkusu yaratabilir; özellikle de geçmiş ilişkilerinde kırılgan olmak güvenli hissettirmediyse bu durum daha belirgin olabilir.

Mesleki açıdan bakıldığında, duygularla ilgili utanç çoğu zaman utanma duygusuyla yakından ilişkilidir. Utanç, kişinin hissettiklerini gizlemek istemesine, duygularını küçümsemesine, konuyu değiştirmesine ya da duyguları olduğu için özür dilemesine yol açabilir; bu durum hem terapiye başlamadan önce hem de terapi sürecinin ilk dönemlerinde görülebilir. Yardım aramaya yönelik öz damgalama üzerine yapılan çalışmalar da, kişilerin destek alma ihtiyaçlarını kendileri içinde yargılayabildiğini ve bunun duygularını ifade etmeyi daha da zorlaştırabildiğini göstermektedir. Terapide de böyle hissedebilirsiniz ve bu, terapinin kötü gittiği anlamına gelmez. Çoğu zaman bu his, duygusal olarak önemli bir noktaya yaklaştığınızı gösterir. Terapi; korku, üzüntü, öfke, yas ya da karşılanmamış ihtiyaçlar gibi zor duygular hakkında dürüstçe konuşmayı gerektirir, bu nedenle güçlü bir güven duygusu oluşmadan önce zihnin ve bedenin tereddüt ya da utançla tepki vermesi anlaşılır bir durumdur. 

İyi bir terapist genellikle bunun farkındadır ve sizden hemen tamamen açık olmanızı beklemez. Terapinin bir parçası da yalnızca yaşadıklarınızı değil, bunları anlatırken duyduğunuz rahatsızlığı da konuşabilecek kadar güvenli bir alan oluşturmaktır. Hatta “Bunu söylerken biraz utandım” ya da “Bunu anlatmak benim için zor” demek bile terapötik açıdan çok anlamlı olabilir; çünkü bu, utancı gizlemek yerine ilişki içinde görünür hale getirir.

Unutulmaması gereken önemli nokta şudur: utanmak, duygularınızın yanlış, abartılı ya da uygunsuz olduğu anlamına gelmez. Daha çok, bu duyguların sizin için anlam taşıdığını ve bu duygusal alanda görülmenin riskli hissettirdiğini gösterir. Bu deneyim empati, sabır ve özşefkatle karşılandığında, utanç duygusu zamanla daha katlanılabilir hale gelir ve kişinin kendini ifade etmesi daha doğal bir akış kazanır. 

Kısacası, duygularınızı anlatırken utanmanız insani ve yaygın bir tepkidir; terapide de bunu hissetmeniz mümkündür, özellikle başlangıçta. Ancak bu his çoğu zaman yanlış giden bir şeyin değil, tam aksine iyileşme sürecinde önemli bir yere temas ettiğinizin işareti olabilir. 

Kaynakça